پ. اسفند ۱ام, ۱۳۹۸

ارتودنسی و عوارض درمان ارتودنسی | بیماری

۳d render illustration of molecules structures. Science concept

مشکلات درمان ارتودنسی

 

مشکلات درمان ارتودنسی

مشکلات ارتودنسی – نیازای درمانی در آدما به طورکلی به ۲ گروه درمانای انتخابی و درمانای لازم تقسیم می شن.

 

درمانای لازم درمانایی هستن که درصورت بی توجهی باعث درد، ناراحتی و به خطر افتادن سلامت کلی فرد می شن. در طرف دیگه درمانایی هستن که انتخابی بوده و فرد به دلیل اولویت خاص از نظر کارایی بهتر، زیبایی یا پیشگیری از بروز مریضیای دیگه انجام میده.

 

درمان ارتودنسی یکی از این درمان هاست که بیشتر واسه زیبایی بیشتر، افزایش کارایی سیستم دندانی یا راحتی بیشتر در مراقبتای دندانی و جلوگیری از پوسیدگی و ناراحتی لثه انجام می شه. در کنار این فواید ممکنه نگرانیایی در مورد مشکلات یا محدودیتای درمان ارتودنسی وجود داشته باشه.

 

باخبر شدن از مشکلات ارتودنسی یا محدودیتا و روشای جانشین هنگام شروع درمان ارتودنسی لازم بوده و فرد درمان کننده موظفه هم از جنبه اخلاقی و هم از جنبه حقوقی اونو به اطلاع مریض برسونه. در این نوشته اشاره کلی به خطرات بالقوه درمان ارتودنسی داریم.

 

خطای درمان کننده: مهم ترین عامل ایجادکننده مشکلات بد درمان ارتودنسی به مهارت فرد درمان کننده رابطه داره. اگه فرد درمان کننده در این بخش تخصص نداشته باشه امکان بروز خطا در مرحله تشخیص، طرح درمان، انجام درمان و نگهداری یافته های درمان هست.

 

متأسفانه این خطاها شایع ترین و غیرقابل جبران ترین مشکلاتی هستن که در درمانای ارتودنسی در جامعه دیده می شن. این خطاا بیشتر مربوط به نبود توانایی در برآورده کردن انتظارات مریض، کشیدن نادرست دندون، به هم زدن نیمرخ مریض، تبدیل کردن مریضی که با ارتودنسی قادر به بهتر شدن وضعیت بوده به مریضی که نیاز به جراحی فک داره، پوسیدگی دندون و مریضیای لثه و کوتاه شدن ریشه دندونا به دلیل اعمال نیروی نامناسبه.

 

آدمایی که دارای تخصص ارتودنسی هستن علاوه بر قید کلمه متخصص ارتودنسی در تابلو در مهر نظام پزشکی خود هم همین کلمه رو دارن. بررسی کامل تر تخصص و تجربه فرد با بررسی مدارک تخصصی فرد در سایت نظام پزشکی امکان پذیراست.

 

نبود درک انتظار مریض: یکی از مهم ترین مسائل، توضیح دقیق خواسته مریض یا والدین بیماره. اگه خواسته مریض به طور درست ذکر نشه یا فرد درمان کننده مهارت لازم واسه استخراج انتظار واقعی مریض رو نداشته باشه امکان رسیدن به نتیجه مطلوب کم میشه.

 

یکی از محدودیتای درمان ارتودنسی اون هستش که برداشت ادما از زیبایی نسبیه طوری که یه ویژگی در افراد، زیبایی متفاوتی رو تداعی می کنه پس کشف موضوع و امکان رسیدن به نتیجه ای که بتونه انتظارات واقعی مریض رو تامین کنه اهمیت زیادی داره.

 

بعضی وقتا محدودیتایی در درمان افراد هست که امکان رسیدن به یافته های ایده آل رو ناممکن می کنه. این مسئله به نوع ناهنجاری، مهارت درمان کننده، وجود متفاوت جوابای درمانی در افراد و همکاری مریض رابطه داره. کشف این محدودیتا در اول درمان و آگاه کردن مریض فقط با تجربه و علم متخصص ارتودنسی شدنیه.

 

خطر پوسیدگی و مریضیای لثه: با وجود وسایل ارتودنسی در دهن امکان گیر غذایی در دور و بر وسایل ارتودنسی بیشتر شده و به تعداد پناهگاهای باکتریا اضافه می شه، پس بهداشت دهن و دندون اهمیت بسیار زیادی داره. نبود رعایت درست بهداشت دهن و دندون که شامل مسواک، نخ دندون و برس بین دندانی واسه بیماران ارتودنسیه می تونه باعث بروز پوسیدگی دندون، ناراحتی لثه یا تغییر رنگ دندون ها شه.

 

نگرانی کلی بیماران ارتودنسی از پوسیدگی زیر وسایل ارتودنسیه درصورتی که این نواحی خطر پوسیدگی بالایی نداشته و تنها دور و بر اوناس که با تجمع مواد غذایی در این نواحی و نبود رعایت بهداشت درست خطر بروز پوسیدگی جدی می شه. کارشناسان ارتودنسی با درک اهمیت موضوع اولین اقدامی که در هر جلسه ویزیت انجام میدن کنترل وضعیت بهداشت و ارائه آموزشای لازمه. اولین علامت بهداشت غلط دهن و دندون معمولا با خونریزی حاشیه لثه هنگام مسواک زدن رو می شه که در این موارد زنگ خطر به صدا درآمده و لازمه کنترل بهداشتی بیشتری واسه فرد انجام شه.

 

 مشکلات درمان ارتودنسی

 

 

خطر برگشت درمان ارتودنسی: برگشت درمانای ارتودنسی در ۲ گروه کلی به مشکلات فکی و جابه جایی دندونا تقسیم می شه. مشکلات فکی درمان شده در دوران رشد با اتمام دوره رشد تغییری پیدا نمی کنن. این درمانا معمولا وقتی انجام می شن که بدون این دست اون دست کردن بعد از اون درمان ارتودنسی ثابت انجام شه تا کنترل مناسب واسه پیشگیری از خطر برگشت انجام بشه.

 

با بالغ شدن فرد امکان تغییر در شکل کلی فک بالا و پایین در جهت مثبت یا منفی کاهش قابل توجه ای پیدا می کنه. حرکت و جابه جایی دندونا در تموم سنین قابل انجامه. درمان درست و کامل ارتودنسی در درصد موارد برگشت کلی ای نداره ولی تغییرات بسیار ناچیز بعد از درمان ارتودنسی لازم و دوری ناپذیره.

 

کوتاه شدن طول ریشه: هرچند احتمال تحلیل و کوتاه شدن ریشه در بیماران ارتودنسی خیلی کم و بین ۳ تا ۵ درصد موارده ولی باخبر شدن از این مسئله لازمه. حرکت دندونا در استخون با در نظر گرفتن کارکرد تحلیل و تشکیل استخون شکل میگیره. در این روند ممکنه در اندازه میکروسکوپی، قطعات میکروسکوپیک ریشه هم ورداشته شده و دوباره ساخته شه. اگه شرایط زمینه ای خاصی مثل مریضی آسم یا سابقه ضربه، شکستگی دندون یا اعمال نیروی ارتودنسی غلط وجود داشته باشه این مسئله توجه بیشتری می خواد.

 

درد فک: تحقیقات زیاد نشون داده که ارتباطی بین درمان ارتودنسی و ایجاد یا رفع مشکلات فکی وجود نداره. در مریضایی که اول درمان دارای مشکلات فکی هستن درمان ارتودنسی درست می تونه باعث بهتر شدن مشکلات فکی شه ولی تنها عامل نیس و ممکنه نیاز به درمانای تکمیلی داشته باشه. با در نظر گرفتن وجود مفصلی بودن ناحیه، امکان بروز مشکلات بقیه مفاصل در مفصل گیجگاهی فکی هم هست.

 

مدت زمان درمان: ممکنه طول دوره درمان از اون چیزی که پیش بینی شده کوتاه تر یا طولانی تر شه. درمان عادی ارتودنسی که به طور درست و کامل انجام می شه در بیشتر موارد بین ۱۸ تا ۲۴ ماه هستش. کلی ترین دلایل افزایش دوره درمان توجه کاری در طرح درمان، مریضیای زمینه ای و نبود همکاری مریض در مراجعه منظم و اجرای دستورات یا شکستگی وسایل طی درمانه. در این صورت ممکنه از کیفیت پایانی درمان هم کم بشه.
منبع:hamshahrionline.ir